ေရး - ႏိုင္ေအာင္ကို
ဆို - ေလးျဖဴ
မၾကံဳဖူးတဲ့အခ်စ္္က
ခ်ိဳျမိန္ေလးမလားလို႔ ခါးသက္ျခင္းကို စမ္းသပ္ခဲ့တယ္
ေႏွာင္ၾကိဳးေတြနဲ႔မာယာေတာနက္ထဲ
ငါ့မနက္္ခင္းတည္းေမွာင္မည္းလာခဲ့
ခ်စ္ရဲ႕ရလဒ္မ်ား
ေၾကကြဲျခင္းတဲ့လား အသည္းနဲ႔ရင္းျပီးနားလည္လို႔
အရႈံးနဲ႔ဆုတ္ခြာခဲ့
ဇတ္သိမ္းခဲ့ျပီပဲ နာၾကည္းခဲ့ျပမီဆံုးခ်င္ေတာ့ဘူး
အို ရင္ခုန္လိုက္တိုင္
နာက်င္ ေအာင္တုန္ရီေခ်ာက္ခ်ား
အို ေမ့ေပ်ာက္မရေတာ့
ဒဏ္ရာအသစ္တို႔ ရင္ခုန္လိုက္တိုင္း
ေမ့ေပ်ာက္မရေတာ့ပါ
ငါေၾကာက္ရြံ႕တဲ့
မင္းရဲ႕ေလွာင္ရယ္သံမ်ား ရုန္းမထြက္ဖို႔ျပဳစားထားခဲ မလွပေတာ့
ဘူး အျပံဳးေတြမီးသင့္ခဲ့ရ
ကြဲလြင့္ခဲ့ျပီငါ႔ရဲ႕ပန္းခ်ီကားခ်စ္စိတ္မႈိင္းေတြၾကား
ႏြံနစ္္တဲ့ေန႔မ်ားည
ေက်ာခိုင္းေမ့ေျပာက္ပါရေစေတာ့ အရိပ္တို႔လည့္လည္
ငါျငီးေငြ႕ျ့ပီပဲ
နာၾကည္းခဲ့ျပီး မဆံုးခ်င္ေတာ့ဘူးအတို႔လွည္
ေအာက္မွာေခ်ာက္
ခ်ားသြားခဲ့ အို ေမ့ေပ်ာက္မရေတာ့
သြားခြင့္ေတာခ်စ္သူ
ငါဟာအတိတ္ရဲ႕ေၾကးကၽြန္ က်ိန္စာနယ္မွာ လြတ္လမ္း
မရွိဘူး ငါေသဆံုးခဲ့ျပီး
ရင္ခုန္မွာကို အေၾကာက္ဆံုးေဟ့ ေမ့ေပ်ာက္မရေတာ့ဘူး
No comments:
Post a Comment